บทที่ 265 เหมาหลุม

นับตั้งแต่ป๋อกู่ทงจินเปิดร้าน จากเดิมที่ลู่เหย่ชอบแวะไปดื่มชาคุยเล่นกับเจ้าฉวนที่เจินกู่ไจเป็นประจำ ก็กลายมาเป็นเจ้าฉวนที่ชอบโผล่มาดื่มชาคุยเล่นกับเขาแทน

พวกไต้เฉวียนกับหูลี่หมิงก็แวะเวียนมาดื่มชาที่ป๋อกู่ทงจินอยู่บ่อยๆ แม้กระทั่งต้วนไห่เฉาที่ปกติแทบไม่เคยเหยียบย่างเข้ามาในตลาดของเก่า ก็ยังอุตส่าห์แวะมาหาลู่เหย่เป็นครั้งคราว

พูดถึงต้วนไห่เฉาแล้ว อย่างไรเขาก็ถือเป็นว่าที่อาจารย์ของลู่เหย่ รออีกไม่กี่เดือนพอมหาวิทยาลัยเปิดเทอม ลู่เหย่ก็จะกลายเป็นลูกศิษย์ของเขาอย่างเป็นทางการ ทว่าพอดูไปดูมา บางครั้งกลับรู้สึกเหมือนต้วนไห่เฉากลายเป็นลูกศิษย์ของลู่เหย่เสียมากกว่า