บทที่ 275 ใจกล้าทว่าละเอียดรอบคอบ

ลู่เหย่สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย พลางมองเล่าเมิ่งกับพวกที่กำลังเร่งเก็บกวาดร่องรอยในที่เกิดเหตุอย่างขะมักเขม้น เขาอดขำไม่ได้ "ลุงเมิ่งครับ ทำแบบนี้ไปก็เท่านั้นแหละ หญ้าพวกที่ถูกเหยียบจนแบนไปหมดแล้ว มันไม่ฟื้นกลับมาตั้งตัวได้ง่ายๆ หรอกนะ ถ้ามีใครผ่านมาเห็นเข้า ยังไงก็ดูออกอยู่ดี"

"เรื่องหญ้าไม่สำคัญหรอก แค่ฝนตกลงมาสักห่า เดี๋ยวก็งอกใหม่ พอเข้าเดือนเจ็ดเดือนแปด หญ้าพวกนี้ก็ขึ้นหนาทึบจนคนเดินแทรกเข้ามาไม่ได้แล้ว ใครจะมามัวสนใจดูอะไรกัน" เล่าเมิ่งตอบอย่างไม่ใส่ใจ

เก็บกวาดที่เกิดเหตุเสร็จก็เพิ่งจะห้าโมงเย็นนิดๆ พระอาทิตย์ยังแขวนอยู่สูงลิ่ว