บทที่ 279 ชายามบ่ายอันแสนสบาย

ลู่เหย่เก็บเครื่องเคลือบมี่เซ่อทั้งสิบหกชิ้นล็อกไว้ในตู้เซฟทั้งหมดโดยไม่ได้นำไปตั้งโชว์ในตู้กระจก เพราะเขามีแผนอื่นอยู่ในใจแล้ว อีกอย่างของแบบนี้ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อน ต่อให้เอาไปวางในตู้โชว์ก็แทบไม่มีใครเชื่ออยู่ดี

ลู่เหย่บอกให้หลงอ้วนเฝ้าร้านต่อ ส่วนตัวเองก็ขับรถกลับบ้าน

ก่อนไป เขาไม่ลืมที่จะหันไปมองหลงอ้วนแล้วพูดเตือนอย่างจริงจัง “ไอ้อ้วน กฎแกก็รู้อยู่ อะไรควรพูดไม่ควรพูด ไม่ต้องให้ฉันคอยย้ำหรอกนะ โดยเฉพาะกับคนในครอบครัวน่ะ”