บทที่ 293 ระวังตัวไว้

ลู่เหย่รู้สึกเสียใจกับการจากไปของหูลี่หมิง ขณะเดียวกันในใจก็อดสงสัยไม่ได้

เขาไม่รู้ว่าข้อวิเคราะห์และข้อสันนิษฐานของตัวเองถูกต้องหรือไม่ กระทั่งเริ่มลังเลในความเชื่อมั่นที่มีต่อหูลี่หมิง เพราะขนาดลูกสาวของอีกฝ่ายยังยืนยันว่าจดหมายลาตายฉบับนั้นเป็นของจริง

ไม่ว่าหูลี่หมิงจะตายอย่างไร แต่คนตายก็คือคนตาย คนอื่นก็คือคนอื่น ต่อให้สนิทสนมกันแค่ไหน ก็คงทำได้เพียงเศร้าใจอยู่ชั่วครู่ กล่าวคำไว้อาลัยไม่กี่ประโยค จากนั้นทุกคนก็ต้องกลับไปใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป