บทที่ 318 ฉันไม่ใช่แม่พระสักหน่อย

เหลิ่งซินขายภาพวาดอักษรในห้องลับไปชิ้นหนึ่ง ทำให้เธอกลายเป็นเศรษฐีนีย่อมๆ ทว่าเธอยังคงสวมกี่เพ้าทรงเซ็กซี่คอยชงชาเทชาอยู่ที่ร้านเจินกู่ไจเหมือนเดิม และสั่งอาหารเดลิเวอรีมากินตอนเที่ยงทุกวัน

ที่ต่างไปจากเดิมก็คือ เธอคืนเงินที่ติดค้างลู่เหย่จนหมด จากนั้นก็ย้ายออกจากห้องเช่าเดิม ไปอยู่ที่คอนโดหรูแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้ตลาดของเก่ามากกว่า

เหลิ่งซินไม่ยอมอยู่ห้องเดี่ยวแคบๆ แบบเมื่อก่อนอีกต่อไป แต่ควักเงินกว่าสี่ล้านหยวนซื้อห้องชุดสุดหรูทันที แม้ห้องจะไม่ใหญ่นัก แต่มีหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น แยกห้องครัวและห้องน้ำเป็นสัดส่วน แถมยังมีระเบียงกว้าง ตกแต่งไว้อย่างประณีต สามารถหิ้วกระเป๋าเข้าอยู่ได้เลย