บทที่ 321 เปิดร้านขายของเก่าไปเรื่อยๆ อย่างซื่อตรง

เดิมทีลู่เหย่ยังคิดว่าถ้ารอไปสักพัก ให้เซียวเวยมองเห็นความวุ่นวายเละเทะของวงการบันเทิงจนเริ่มเบื่อหน่าย แล้วเขาค่อยหาจังหวะพูดเกลี้ยกล่อม บางทีเธออาจจะยอมถอยออกจากแหล่งโลกีย์พรรค์นั้นจริงๆ ก็ได้

ด้วยเหตุนี้ ลู่เหย่จึงไม่ได้สานต่อประเด็นคำพูดของเหลิ่งซิน แม้เขาจะชอบเหลิ่งซินอยู่เหมือนกัน แต่ลึกๆ ในใจก็ยังเฝ้ารอเซียวเวยอยู่

ทว่าแม่ของเขาพูดถูก คนเราเมื่อเคยชินกับแสงไฟเฉิดฉายใต้สปอตไลต์แล้ว ย่อมยากจะหวนคืนสู่ชีวิตอันเงียบสงบของคนธรรมดา