บทที่ 323 ปิดร้านกันถ้วนหน้า

“ผมว่านะเถ้าแก่เจ้า อายุก็ยังไม่เท่าไหร่ อย่าเพิ่งทำตัวแก่กะโหลกกะลาไปหน่อยเลย” ลู่เหย่หัวเราะ “หาเงินไปเพื่ออะไรล่ะ ไม่ใช่เพื่อชีวิตที่ดีขึ้นหรอกเหรอ ตอนนี้เถ้าแก่เดือดร้อนเรื่องเงินหรือไง”

เจ้าฉวนได้ยินก็ส่ายหน้ายิ้มๆ “เรื่องขาดเงินน่ะไม่ขาดหรอก แต่ใครจะรังเกียจเงินกันล่ะ!”

“เงินมันหาเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมดหรอกครับ ในเมื่อไม่ขัดสน จะปล่อยให้ตัวเองใช้ชีวิตลำบากตรากตรำไปทำไม สู้หาเวลาพักผ่อน ปล่อยให้ตัวเองได้หยุดยาวบ้างไม่ดีกว่าเหรอ” ลู่เหย่พูดกลั้วหัวเราะ