บทที่ 339 กล่องใส่อาหารโบราณ

สองสาวนั่งจิบชาดอกไม้กันสบายใจบนเก้าอี้พับข้างรถบ้าน มองดูเมฆลอยละล่องไปมาท่ามกลางเทือกเขาไกลๆ บรรยากาศยามบ่ายแบบนี้ มันเหมือนอยู่บนสวรรค์ชัดๆ!

“เป็นไงล่ะ วิวดีใช่ไหมล่ะ!” ลู่เหย่หัวเราะร่า

แม่ของลู่เหย่เอ่ยชม “อืม! สวยจริงๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้มานั่งจิบชายามบ่ายบนยอดเขาแบบนี้ เทียบกับการไปนั่งริมทะเลแล้ว คนละฟีลกันเลยนะเนี่ย!”