บทที่ 354 คำเดียว… เผ่น!

เหตุการณ์ไม่คาดฝันที่แทรกเข้ามานี้ทำให้แผนการเดินทางของลู่เหย่พังไม่เป็นท่า ถ้าเป็นไปตามที่หลงอ้วนกังวลจริงๆ ว่ารถออฟโรดสามคันเมื่อครู่นี้พุ่งเป้ามาที่พระมัญชุศรีโพธิสัตว์สำริดกะไหล่ทององค์นั้นล่ะก็ ไม่ต้องเดาเลย อีกสักสิบกว่านาทีพอพวกนั้นพบว่าพระพุทธรูปที่จมอยู่ใต้ทะเลสาบหายไป จะต้องซิ่งรถไล่กวดตามมาแน่นอน

รถบ้านคันโตที่ลู่เหย่ขับอยู่ แม้จะเป็นเครื่องจักรทรงพลังชั้นยอด จะลุยน้ำ ลุยเขา หรือบรรทุกของหนักแค่ไหนก็ไม่หวั่น ทว่าหากจะเอาไปเทียบความเร็วกับรถออฟโรดทั่วไปแล้วถือว่าห่างชั้นกันลิบลับ ยิ่งถ้าต้องไปซิ่งประลองความเร็วกันบนถนนใหญ่ด้วยแล้ว โดนทิ้งเป็นทุ่งในพริบตาชัวร์

ดังนั้น ลู่เหย่จึงไม่มัวคิดอะไรให้มากความ เขารีบเหยียบคันเร่งพารถพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที