บทที่ 358 วิทยานิพนธ์

ต้วนไห่เฉาฟังแล้วก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาไม่นึกเลยว่าลู่เหย่ที่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยอายุยังไม่ถึงยี่สิบปี จะเขียนวิทยานิพนธ์ความยาวหมื่นคำออกมาแบบชิลๆ แถมยังอ้างอิงตำราโบราณได้ถึง 73 เล่ม นี่มันเหลือเชื่อชัดๆ

เพราะต่อให้เป็นตัวต้วนไห่เฉาเองก็ยังทำไม่ได้ เรื่องแบบนี้ต้องอาศัยปริมาณการอ่านมหาศาล รวมถึงความจำและความเข้าใจในสิ่งที่อ่านด้วย

อย่าว่าแต่ปริญญานิพนธ์จบปริญญาตรีหมื่นคำเลย ต่อให้เป็นวิทยานิพนธ์จบปริญญาเอกที่ยาวเกือบแสนคำ ก็แทบไม่มีใครอ้างอิงตำราโบราณได้เยอะขนาดนี้ ต่อให้เป็นเอกสารร่วมสมัยก็ใช่ว่าจะทำได้ถึงระดับนี้