บทที่ 363 คนงามเพราะแต่ง

ลู่เหย่คว้าแซนด์วิชที่เหลิ่งซินกินค้างไว้ครึ่งหนึ่งมายัดเข้าปากเคี้ยวกลืนลงท้องไปในไม่กี่คำ จากนั้นก็กระดกน้ำชาร้อนตามไปเต็มถ้วย ท้องไส้พลันสบายขึ้นเป็นกอง!

ลู่เหย่วางถ้วยชาลง "เอาล่ะ ไปกับฉันเถอะ!"

"ไปเหรอ? ไปไหนคะ?" เหลิ่งซินถามอย่างแปลกใจ