บทที่ 369 ไสหัวออกไปดีๆ

"เป็นญาติของผู้เสียชีวิตใช่ไหมคะ" พยาบาลคนหนึ่งเดินเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "รบกวนไปเซ็นเอกสารด้านนอก แล้วเตรียมจัดการเรื่องงานศพด้วยค่ะ"

ลู่เหย่ปาดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า ความโศกเศร้าที่ถาโถมเข้ามาอย่างหนักหน่วงเมื่อครู่เริ่มคลี่คลายลง เขากลับมาตั้งสติได้อีกครั้ง

"ไม่… ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นแบบนี้แน่!" เหมือนเพิ่งนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ลู่เหย่หันไปมองร่างของเหลิ่งซินที่ถูกผ้าขาวคลุมไว้พลางพึมพำกับตัวเอง