บทที่ 378 ฉีกกรอบความคิด

ลู่เหย่แกะซองประมูลของซุนต้าเผ้าออกมาดูเบาๆ แล้วก็นึกขำ ซุนต้าเผ้าคนนี้เป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ ในซองของเขากลับว่างเปล่า ไม่ได้เขียนอะไรมาเลยสักอย่าง

ไม่ต้องถามก็รู้ว่าซุนต้าเผ้าก็ชอบรูปปั้นสัมฤทธิ์นี้เหมือนกัน เพียงแต่เขาไม่ได้อยากทุ่มทุนหนักเหมือนตอนซื้อหิน เลยรู้ตัวว่ายังไงก็สู้คนอื่นไม่ได้ สู้หลีกทางให้คนอื่นไปดีกว่า จะได้ไม่ต้องไปปั่นราคาให้เปลืองเวลา

ลู่เหย่ไล่เปิดซองประมูลที่เหลืออีกเก้าใบดู แล้วก็ต้องตกใจไม่น้อย