ตอนที่ 406
บทที่ 406 ปรารถนาสิ่งใดก็สมหวัง
minibunny · 7,578 ตัวอักษร
“ถ้าพวกอาจารย์ไม่รีบ ผมก็จะลงรายละเอียดให้ลึกขึ้นอีกหน่อยครับ” ลู่เหย่รับถ้วยชามาแล้วดื่มรวดเดียวจนหมดเกลี้ยง
“ไม่รีบๆ เธอค่อยๆ พูดไปเลย” บรรดาอาจารย์นั่งฟังกันอย่างออกรส จะยอมให้ลู่เหย่รีบจบได้ยังไงกัน!
ลู่เหย่พูดรวดเดียวสองชั่วโมงกว่า ระหว่างนั้นไม่มีใครลุกออกไปเข้าห้องน้ำเลยแม้แต่คนเดียว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น