บทที่ 438 ความจริง

เหลิ่งซินอึ้งงันกับภาพตรงหน้า เดิมทีเธอคลายความกังวลในใจลงได้แล้ว และคิดว่าควรเชื่อใจลู่เหย่ให้มากกว่านี้ ทว่าสิ่งที่เห็นกลับชวนให้รู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก เจ้าหมอนี่หน้าไหว้หลังหลอก เป็นพวกโรคจิตชัดๆ!

เหลิ่งซินตั้งท่าจะหันหลังเดินหนี แต่พลันได้ยินเสียงลู่เหย่ที่กุมมือหญิงสาวบนโต๊ะเอ่ยแผ่วเบา "งั้นลองใหม่อีกที"

สิ้นเสียง เหลิ่งซินก็เห็นร่างของลู่เหย่ลอยหวือกระเด็นออกมาทันที ก่อนจะร่วงกระแทกพื้นดัง "ปัง!" อย่างจัง