บทที่ 454 ต้องทำอย่างไรก็ทำอย่างนั้น

ท่านฉ่านที่หลับตาอยู่ พอฟังเว่ยฟูจื่อรายงานจบก็อดไม่ได้ที่จะเค้นเสียง "หึ" ในลำคอเบาๆ แล้วหัวเราะออกมา

"เราประเมินไอ้เด็กนั่นต่ำไปจริงๆ ไม่นึกเลยว่ามันจะมีฝีมือขนาดนี้" ท่านฉ่านลืมตาขึ้น แววตาคมกริบ "เหี้ยมใช้ได้เลยนี่!"

"พี่น้องทั้งสี่คนลำบากหน่อยนะ… ทำได้ดีมาก ยอมหักแขนหักขาแต่ไม่ยอมหลุดปากอะไรออกมาสักคำ ดีมาก!" ท่านฉ่านเคาะไม้เท้าลงพื้นเบาๆ ก่อนจะมองไปยังเว่ยฟูจื่อแล้วเอ่ย "ไปเบิกเงินค่าทำขวัญให้พวกมันคนละห้าแสนหยวน จะปล่อยให้คนของเราต้องลำบากไม่ได้ กฎคือกฎ ฉันยึดถือกฎระเบียบเสมอ รางวัลต้องชัด ลงโทษต้องเฉียบขาด"