บทที่ 459 ถักทอตาข่าย

“ถ้าคุณยังเห็นผมเป็นเพื่อน เรื่องนี้ต้องบอกผมแล้วล่ะ” กวนต้งเทียนขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อได้ยินประโยคที่ดูเหมือนนุ่มนวลแต่แฝงคำขาดจากลู่เหย่

ถึงลู่เหย่จะพูดไปยิ้มไป แต่เนื้อความกลับทำเอาสะอึก นัยก็คือถ้าไม่บอกเรื่องนี้ ก็ไม่ต้องมานับเป็นเพื่อนกันอีก

พูดให้ฟังดูแย่หน่อย สำหรับกวนต้งเทียนแล้ว มันเหมือนการต้องยอมควักไส้ควักพุงเพื่อแสดงความจริงใจ ถ้าอยากคบลู่เหย่เป็นเพื่อน ก็ต้องยอมคายชื่อคนบงการเบื้องหลังออกมา