บทที่ 477 ตาข่ายฟ้ากว้างไกล ไร้ช่องโหว่

ห๊ะ? ให้ร่วมมือสืบสวน? แถมยังต้องไปสืบข่าวกรองที่ต่างประเทศเนี่ยนะ?

ลู่เหย่อึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ แล้วว่า “ท่านหัวหน้า พูดตามตรงนะ ผมก็แค่คนธรรมดา เรื่องเป็นสายลับอะไรเทือกนั้นผมไม่มีปัญญาหรอกครับ อีกอย่างคือไม่ได้สนใจด้วย”

“พวกเราไม่ได้กำลังขอความเห็นจากนาย” ไป๋ถงแค่นยิ้มเย็น “คิดว่านายมีสิทธิ์เลือกหรือไง?”