บทที่ 481 เจ้าคนอันธพาล

“แล้วก็อีกอย่างนะ!” ลู่เหย่มองหลินซูด้วยสีหน้าจริงจัง “นับจากนี้ไป เธอต้องลืมไปเลยว่ามีของชิ้นนี้อยู่บนโลก นอกจากตัวเธอแล้ว ไม่ว่าใครจะเจ็บป่วยหรือต่อให้กำลังจะตาย เธอก็ห้ามมาขอร้องให้ฉันใช้ของสิ่งนี้ไปช่วยเขาเด็ดขาด”

หลินซูฟังแล้วถึงกับอึ้งไป ในใจคิดว่านายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย!

“ลู่เหย่ ไอ้นี่ของนายมันรักษาโรคได้จริงๆ เหรอ” หลินซูเห็นสีหน้าขึงขังจริงจังของลู่เหย่ก็อดสงสัยไม่ได้