ตอนที่ 107 ที่มาของตัวประหลาด

"รับนะ!" จู่ ๆ ลู่ชวนก็โยนซุนเหลียนเสวี่ยที่อุ้มอยู่ไปทางซุนไป่โม่

ซุนไป่โม่ตกใจแทบสิ้นสติ คิดจะลุกขึ้นไปรับลูกสาวสุดที่รัก แต่กระดูกทั่วร่างหักสะบั้นไปเกือบหมด จึงทำได้เพียงเลื้อยกระดึ๊บอยู่บนพื้น

ในที่สุดซุนไป่โม่ก็เค้นแรงเฮือกสุดท้าย ใช้ร่างกายตัวเองเป็นเบาะเนื้อรับซุนเหลียนเสวี่ยไว้ได้ เจ็บจนต้องแสยะยิ้มแยกเขี้ยวร้องโอดโอย