ตอนที่ 135 ข้ายินดีจะรอสักครู่เพื่อมิตรภาพ

สถานการณ์อยู่ในกำมือ ทว่ากวานซิงเหยากลับมองไปยังเฟิงหั่วซานเยวี่ย ไม่รู้เพราะเหตุใดในใจจึงมีลางสังหรณ์อัปมงคลผุดขึ้นมาไม่หยุด

ลางสังหรณ์เช่นนี้ เป็นสัญชาตญาณที่เขาฝึกฝนขึ้นมาจากความเป็นความตายนับร้อยนับพันครั้ง

มุมปากของเฟิงหั่วซานเยวี่ยยังคงแฝงรอยเย้ยหยันจางๆ อยู่เสมอ ในสถานการณ์เช่นนี้ คนปกติควรจะคุกเข่าโขกศีรษะขอชีวิตไม่ใช่หรือ