ตอนที่ 546 อาฝูกับเทียนหมิง

"หา?" เมื่อได้ยินเสียงคำรามของลู่ชวน หัวลาของอาฝูก็เอียงกะเท่เร่ ดวงตาที่เหล่มองเต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด

"ก็เป็นแบบนี้ไงล่ะ!" อาฝูหัวเราะหน้าระรื่นอย่างกวนประสาท "ผู้พเนจรก็เหมือนภูเขาที่สูงที่สุด ขอแค่ข้ามพ้นไปได้ เรื่องหลังจากนั้นก็จัดการง่ายขึ้นเยอะแล้ว!"

"เออๆๆ สักวันข้าต้องโดนไอ้สารเลวอย่างแกปั่นหัวจนตายแน่!" ลู่ชวนเริ่มหมดความอดทน พูดอย่างหัวเสีย "จะไปไอ้จุดกำเนิดอะไรนั่น ไปยังไง?"