ตอนที่ 707 ความหวังดีของอวิ๋นจือเหยา

ยามนี้เมื่อเห็นลู่ชวนเดินตรงมาหาตน เจ้าสามตาที่ขดตัวอยู่ตรงมุมห้องก็สั่นสะท้านพลางงอตัวคู้เข้าหากัน

"เจ้า...จะทำอะไร ขะ...ข้าไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ข้าไม่ได้ล่วงเกินเจ้าสักหน่อย!"

เจ้าสามตาพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าเหม่อลอย ดูสภาพแล้วน่าเวทนายิ่งนัก