ตอนที่ 874 ช่างแอบสแตรกต์เสียจริง

ความรู้สึกเวิ้งว้างว่างเปล่าซัดสาดเข้ามาประหนึ่งเกลียวคลื่น สถานที่แห่งนี้คล้ายถูกกาลเวลาลืมเลือน เปล่าเปลี่ยวและเยียบเย็นถึงขีดสุด

เมื่ออยู่ท่ามกลางความรกร้างไร้ที่สิ้นสุด ความรู้สึกว่าตนช่างเล็กจ้อยและต่ำต้อยในใจลู่ชวนพลันผุดขึ้นมาเอง

เมื่อเงยหน้ามองไป ก็พบม่านทมิฬขนาดยักษ์ที่ตัดขาดเส้นทางเบื้องหน้า