ตอนที่ 925 บรรลุได้โดยไร้อาจารย์

ฟังเสียงบ่นพึมพำของอาฝูแล้ว ลู่ชวนก็ยิ้มแป้นจนตาหยี

แต่จะดีใจก็ส่วนดีใจ คำพูดของอาฝูนั้นลู่ชวนจดจำไว้ในใจอย่างจริงจัง

หลังลูบวนไปมาอยู่นานสองนาน จนแน่ใจว่าบาดแผลของลู่ชวนจะไม่ทิ้งรอยแผลเป็นไว้ อาฝูถึงได้ยอมหยุดมือ