บทที่ 102: เกาเจียนเรียนเชิญ

ช่วงนี้เฉินเยี่ยนมีงานอดิเรกใหม่ นั่นก็คือเวลาที่อ่านหนังสือจนเหนื่อยล้า ก็จะเดินทางไปยังหน้าประตูของกรมตุลาการ เพื่อนั่งอย่างสงบร่วมกับเหล่าบัณฑิตคนอื่นๆ

บางครั้งก็จะเห็นผู้ตรวจการหยางจางออกมาเกลี้ยกล่อมเหล่าบัณฑิต แต่ทว่าบนใบหน้าของหยางจางผู้นี้กลับไม่มีความกังวลใดๆ ตรงกันข้ามกลับดูเบิกบานใจอย่างยิ่ง ดูหนุ่มกว่าตอนที่เฉินเยี่ยนพบเขาครั้งแรกราวสี่ห้าปี

สมกับที่ว่าคนเราเมื่อเจอเรื่องดีๆ จิตใจก็ย่อมเบิกบาน

ในวันที่ยี่สิบเก้าเดือนอ้าย เฉินเยี่ยนเดินฝ่าลมหนาวเตรียมจะออกจากโรงเตี๊ยม ก็มีคนผู้หนึ่งที่แต่งกายคล้ายบ่าวรับใช้เดินเข้ามาหา

“คุณชายเฉิน นายท่านของข้าเรียนเชิญ”