บทที่ 1020 จุดเปลี่ยน 2

หูเต๋ออวิ้นไม่กล้าแม้แต่จะพร่ำเพ้อถึงความยากลำบากของตนเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำได้เพียงก้มหน้าผิงไฟรอคอยอย่างเงียบๆ

เฉินเยี่ยนเดินวนไปวนมาอยู่นานถึงหนึ่งเค่อ กว่าจะระงับความโกรธลงได้บ้าง เขาหันไปกล่าวกับหูเต๋ออวิ้น "เฒ่าหู เจ้าเดินทางมาเหน็ดเหนื่อย คืนนี้นอนพักบนเตียงของข้าสักคืนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยไป"

หูเต๋ออวิ้นปรายตามองเตียงไม้กระดานเพียงหลังเดียวในห้อง เอ่ยอย่างเกรงใจว่า "หากข้าน้อยนอนเตียง แล้วใต้เท้าจะนอนที่ใดขอรับ?"

เตียงหลังนี้ไม่ได้ใหญ่โตนัก หากนอนสองคนคงเบียดเสียดกันแย่