บทที่ 112: การสอบเซียงซื่อ (2)

ผู้คุมสอบหลักและรองเป็นบัณฑิตราชบัณฑิตยสถานผู้ทรงเกียรติที่สุด ย่อมถือเงินทองเป็นดั่งเศษดิน ในใจล้วนคิดแต่เรื่องความจงรักภักดี

การออกข้อสอบเช่นนี้ ผู้ที่ต้องการคัดเลือกก็ย่อมต้องเป็นผู้มีความจงรักภักดีเช่นกัน

เฉินเยี่ยนครุ่นคิดอยู่เนิ่นนาน หลังจากเรียบเรียงโครงสร้างของบทความในใจแล้ว ในที่สุดก็จรดพู่กันลงบนกระดาษร่าง เขียนประโยคเปิดประเด็น: องค์ปราชญ์กล่าวถึงคุณธรรมของขุนนางผู้รับใช้ว่า เพียงมุ่งมั่นอุทิศตนจนสุดความสามารถ โดยไม่แสวงหาผลประโยชน์ตอบแทน

หลังจากเปิดประเด็นแล้ว บทความก็เขียนได้อย่างรวดเร็วและราบรื่น รอจนเขียนจบหนึ่งบทความ เขาอ่านทบทวนอย่างละเอียดหนึ่งรอบ ไม่ได้ทำการแก้ไขใดๆ ก็คัดลอกลงบนกระดาษคำตอบ

รอจนหมึกแห้ง จึงม้วนกระดาษคำตอบขึ้น แขวนไว้ที่หน้าประตูห้องสอบ