บทที่ 127: ขุดหลุมให้ตัวเอง

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เฉินเยี่ยน

คนที่อยู่เบื้องหน้าสวมเสื้อคลุมคอกลมสีคราม ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายแห่งปัญญาออกมาอย่างชัดเจนว่าเป็นจวี่เหริน

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงที่สุดคืออายุของเด็กผู้นี้

การสอบเซียงซื่อนั้นยากลำบากอย่างยิ่ง ผู้ที่สอบได้จวี่เหรินก่อนอายุสามสิบอย่างหลี่ปิ่งก็สามารถนับได้ว่าเป็นผู้ที่มีความสามารถตั้งแต่วัยเยาว์แล้ว แต่คนที่อยู่เบื้องหน้าดูแล้วเกรงว่าคงจะอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้นกระมัง?

สอบได้จวี่เหรินตั้งแต่อายุเท่านี้ ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว หากยังเป็นถึงเจี่ยหยวนอีก ก็ช่างน่าสะพรึงกลัวโดยแท้