บทที่ 142: ลิขิตสวรรค์

ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับ ทะเลาะกันวุ่นวายอยู่ในท้องพระโรง แม้แต่เฉินเยี่ยนก็ยังต้องตกใจ

เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นเวลาทะเลาะกันก็ยัง “กล่าวแทนปราชญ์” แสดงให้เห็นถึงความรู้ความสามารถทางวรรณกรรมของทุกคนอย่างเต็มที่

จากการตรวจสอบของเฉินเยี่ยน ขุนนางฝ่ายบุ๋นที่เข้าร่วมการโต้เถียงล้วนแต่เป็นผู้ที่สอบเข้ารับราชการมาด้วยความรู้ความสามารถที่แท้จริง

ในตอนนี้เขาในที่สุดก็เข้าใจโจวจี้ไป๋ อยากจะหยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมาจดบันทึก กลับไปแล้วจะได้ศึกษาวิเคราะห์ให้ดี เพื่อหวังว่าในภายภาคหน้าจะสามารถก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นได้

ทะเลาะกันไปกว่าหนึ่งชั่วยาม ในท้องพระโรงก็ยิ่งมืดลงเรื่อยๆ ฮ่องเต้หย่งอันที่นิ่งเงียบมาโดยตลอดในที่สุดก็เอ่ยพระโอษฐ์ “ในเมื่อมีข้อสงสัย ก็สมควรจะสืบสวนให้ดี”