บทที่ 171 ความวุ่นวาย

เมิ่งหย่งฉางมีใจอยากจะโน้มน้าวให้เฉินเยี่ยนวาดคัมภีร์เล่มอื่นๆ ต่อไป แต่เมื่อเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของเฉินเยี่ยน เขาจึงคิดว่าจะขอลองดูก่อน หากไม่ไหวจริงๆ ค่อยเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง

เขาหยิบสมุดภาพขึ้นมาดูอีกครั้ง ครานี้พอได้ดูก็ตกอยู่ในภวังค์โดยสิ้นเชิง ทั้งร่างนอกจากมือที่พลิกสมุดภาพเป็นครั้งคราวแล้ว ก็มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่เคลื่อนไหว

เมื่อเห็นถึงตอนที่น่าตื่นเต้น ดวงตาก็แดงก่ำ เปล่งประกายสีเขียว

เมื่อเห็นเขาดูติดต่อกันครึ่งชั่วยามโดยไม่ขยับเขยื้อนเลย เฉินเยี่ยนจึงรินน้ำร้อนให้เขาถ้วยหนึ่ง แต่เมิ่งหย่งฉางเพียงแค่ “อืม อืม” สองคำ ก็จ้องมองภาพวาดต่อไป ปล่อยให้น้ำร้อนกลายเป็นน้ำเย็น

จนกระทั่งดูจบหน้าสุดท้าย เมิ่งหย่งฉางก็รีบร้อนถามเฉินเยี่ยนอย่างอดรนทนไม่ไหว “ตอนต่อไปเล่า”