บทที่ 180 ทูลขอคน

โอรสสวรรค์ทรงวางหมากขาวลง ราวกับผู้ใหญ่กำลังสนทนาเรื่องสัพเพเหระกับเด็กรุ่นหลังในบ้าน “การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยภยันตราย บัดนี้มีบัณฑิตทั่วหล้าคอยเป็นเกราะคุ้มกันให้หวายหย่วน มือมืดเหล่านั้นย่อมต้องเก็บงำตนเองบ้าง นี่คือยันต์คุ้มภัยของหวายหย่วน”

เฉินเยี่ยนกล่าว “ต่อให้เป็นถ้ำเสือเมืองมังกร ข้าพระองค์ก็ไม่เกรงกลัวพ่ะย่ะค่ะ”

วันนี้เมื่อถูกเรียกเข้าวัง ฮ่องเต้หย่งอันทรงเปลี่ยนพระอุปนิสัยจากปกติไป ถึงกับทรงเชื้อเชิญเฉินเยี่ยนให้เล่นหมากล้อม

เมื่อโอรสสวรรค์ทรงเชื้อเชิญ ข้าราชบริพารย่อมต้องยอมสละชีวิตถวายการรับใช้

พอได้นั่งลง เฉินเยี่ยนก็ทำให้ฮ่องเต้หย่งอันได้ทรงเปิดพระเนตรกว้าง