บทที่ 197 ล้วนเป็นวาจาที่บิดเบือน

หูเต๋ออวิ้นจึงนั่งต่อไปไม่ไหวอีก ประสานมือไว้ข้างหลังเดินไปมาอยู่ในห้องทำงาน

ตั้งแต่ตอนที่ขุนนางคนอื่นๆ ออกไปดูความสนุกสนานแล้ว หูเต๋ออวิ้นก็ได้ยินความเคลื่อนไหว

เขานิ่งเฉยมาโดยตลอด ก็เพื่อจะดูว่าเฉินเยี่ยนต้องการจะทำอะไร แล้วค่อยคิดหามาตรการรับมือ ไม่คาดคิดว่าขุนนางทั้งระดับบนและล่างของจวนว่าการจะไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้ ถึงกับถูกเฉินเยี่ยนผู้นี้จูงจมูกไป หากเขายังไม่ออกไปอีก เรื่องนี้ก็จะจบไม่ลงแล้ว

หูเต๋ออวิ้นสะบัดชายเสื้อคลุม ฝีเท้าสับสนวุ่นวายเดินไปยังหน้าประตูกรมกอง

ขณะที่เขาเดินไป ก็ได้ยินเสียง “ร้องขอการลงโทษ” ของเฉินเยี่ยนจากนอกประตูอีก ทั้งยังมีกลุ่มคนอยู่ข้างนอกตะโกนเสียงดัง “ท่านเฉินถงจือไม่มีโทษ”