บทที่ 250 เสียงจากบ้านเกิด

ลูกตะกั่วตกลงสู่พื้นน้ำ ส่งเสียง “ตู้ม ตู้ม” อย่างถี่ๆ

ลูกตะกั่วบางส่วนยิงถูกผู้คน ก็มีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น เพียงชั่วครู่ ลมทะเลแถบนี้ก็พัดพากลิ่นคาวที่ไม่จางหายมา

พระจันทร์กลมสว่าง แต่กลับไม่สามารถส่องสว่างเลือดที่แพร่กระจายอยู่ในน้ำทะเลได้อย่างชัดเจน

ผู้คนที่ตกลงสู่ทะเลต่างพากันมุดเข้าไปใต้เรือใหญ่ของกองบัญชาการพันครัวเรือน เป็นเช่นนี้แล้วลูกตะกั่วก็ยิงพวกเขาไม่ได้ เรือใหญ่ก็ชนพวกเขาไม่ได้

เรือพายเหล่านั้นที่ยังไม่ถูกชนก็หันหัวเรือ พุ่งเข้าใส่เรือลักลอบขนส่งสินค้า