บทที่ 252 ถูกโจมตีด้วยปืนใหญ่

เมื่อเหล่าทหารลุกขึ้นยืนแล้ว ต่างก็กลับไปยังตำแหน่งของตน เรือก็หันหัวจากไป

เสียงเพลงที่ดังออกมาจากเรือผุนั้นเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ คนเฒ่าคนแก่ต่างก็น้ำตาไหลพราก

พร้อมกับเสียงเพลง เรือใหญ่หลายพันเล่มนั้นก็ค่อยๆ เดินทางจากไป

กระทั่งเรือใหญ่หลายพันเล่มที่อยู่ไกลออกไปกำลังจะไล่ตามเรือพายก็พากันหยุดลง หันหัวเรือกลับ มุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิมที่จากมา

เกลียวคลื่นม้วนตัวไปพร้อมกับเสียงเพลง แฝงไว้ด้วยความอาลัยอาวรณ์อันเข้มข้นติดตามไป ราวกับต้องการจะรั้งพวกเขาไว้