บทที่ 256 การโยกย้ายออกไป

เฉินเยี่ยนยึดมั่นในหลักการที่ว่าศัตรูไม่เคลื่อนไหวเราไม่เคลื่อนไหว ยืนนิ่งอยู่ในห้องราวกับเสาต้นหนึ่ง

อย่างไรเสียก็เป็นหูเต๋ออวิ้นที่หาเขามา เขาไม่ร้อนใจ

ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่า คนที่สามารถไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งเจ้าเมืองได้แต่ละคนไม่สามารถดูแคลนได้

หูเต๋ออวิ้นปรับสภาพจิตใจได้อย่างรวดเร็ว แล้วก็ฝืนยิ้มอย่างเมตตา “ใกล้จะถึงเวลาเก็บภาษีเกลืออีกแล้ว ท่านเฉินถงจือทราบหรือไม่ว่าภาษีเกลือนี้สำคัญอย่างยิ่งยวด ทั้งต้าเหลียงต่างเฝ้ารอคอย แต่หลายปีมานี้ภาษีเกลือช่างยากที่จะเก็บได้ เฮ้อ”

เฉินเยี่ยนฟังแล้วก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง การเก็บภาษีเกลือเป็นเรื่องที่ขึ้นอยู่กับกรมการส่งเกลือ ไม่เกี่ยวข้องกับจวนว่าการเมืองซงเฟิ่ง ทั้งยังไม่ถึงตาหูเต๋ออวิ้นต้องมาลำบากใจในเรื่องนี้