บทที่ 275 การแห่ประจาน

เมืองซงเฟิ่งในยามกลางวันมีผู้คนมากมาย บนถนนไม่ขายของในบ้าน ก็ขายผักขายฟืน เสียงตะโกนโหวกเหวกผสมผสานกับเสียงต่อรองราคา คึกคักอย่างยิ่ง

“แคร๊ง”

เสียงฆ้องทองแดงดังขึ้นหนึ่งครั้ง ทหารอาสาคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง “หวงฉีจื้อ หนูยักษ์ค้าเกลือ แห่สี่ประตู บรรพบุรุษอัปยศ”

ชาวบ้านริมถนนหันไปมอง ก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งตีฆ้องทองแดงหนึ่งครั้ง ก็ตะโกนเสียงดังหนึ่งประโยค

ด้านหลังเขาคือรถเข็นล้อเดียว ชายคนหนึ่งถูกมัดอยู่บนรถ เพราะรถเข็นล้อเดียวเล็กเกินไป ขาและศีรษะของชายที่ถูกมัดจึงห้อยอยู่กลางอากาศ สั่นไหวไปมาตามการสั่นสะเทือนของรถเข็นล้อเดียว