บทที่ 279 การกักบริเวณ

หากเจียวจื้อสิงผิดพลาด เขาก็ติดตามเจียวจื้อสิง ก็เป็นการทำให้ฝ่าบาทไม่พอพระทัยร่วมกับเจียวจื้อสิง

หากเจียวจื้อสิงถูกต้อง เขาก็ล้าหลังไปแล้ว ในยามนี้เจียวจื้อสิงไม่ไล่ล่าต่อ หากเขาสามารถเผชิญหน้ากับกลุ่มสกุลสวีได้ ย่อมต้องสามารถเพิ่มบารมีในกลุ่มขุนนางน้ำใสได้อย่างมาก

ที่สำคัญกว่านั้น คือฝ่าบาทไม่ทรงอนุญาตให้สวีหงเจี้ยนลุกขึ้นมาโดยตลอด

หากเปลี่ยนเป็นยามปกติ สวีหงเจี้ยนสมควรจะนั่งอย่างมั่นคงอยู่บนท้องพระโรง

หลิวโส่วเหรินหันกลับไปมองหวังเซินแวบหนึ่ง ในใจได้ตัดสินใจแล้ว