บทที่ 310 การรบที่อาบด้วยเลือด

ลูกตะกั่วตกลงสู่เรือใหญ่หลายพันเล่มของเฉินเหล่าหู่เป็นลำแรก ลูกตะกั่วกระแทกทะลุดาดฟ้าแล้ว ก็จมลงไปในกระสอบทรายในห้องโดยสารไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

ถูกยิงด้วยปืนใหญ่ติดต่อกันหลายนัด ล้วนถูกกระสอบทรายขัดขวางไว้ ก้นเรือไม่มีร่องรอยว่าจะถูกยิงทะลุแม้แต่น้อย

ไม่เพียงแต่เรือใหญ่หลายพันเล่ม แม้แต่เรือร้อยเล่มที่อยู่ข้างหลังก็ยังรับลูกตะกั่วขนาดใหญ่เหล่านั้นไว้ทีละลูก

“จมไม่ได้”

“เหตุใดจึงจมไม่ได้”