บทที่ 312 วางอาวุธไม่สังหาร!

สิ้นเสียงปืนนัดหนึ่ง ชั้นสี่ก็เงียบสงัดลงโดยสิ้นเชิง

“มีพลปืนคาบศิลาอยู่ พวกเราไม่มีทางขึ้นไปชั้นสี่ได้เลย” ลู่จงฝืนทนอาการมึนงง กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เมื่อได้ยินเสียงการต่อสู้จากด้านล่าง เฉินเหล่าหู่รู้ดีว่ามีโอกาสเพียงครั้งนี้เท่านั้น เขาล้วงหยิบชุดจุดไฟออกมาจากตัว หันไปพูดกับลู่จง: “ขอเพียงจุดชนวนดินปืน ทำให้ชั้นสี่ระเบิด แม่ทัพผู้นั้นต้องตายแน่”

ครานี้เพื่อการโจมตีด้วยไฟ พวกเขาจึงพกชุดจุดไฟขึ้นมาไม่น้อย บนตัวเฉินเหล่าหู่ก็มีเตรียมไว้หนึ่งอัน เพราะเขาโหนเชือกกระโจนขึ้นเรือโดยตรง จึงไม่เปียกน้ำ ชุดจุดไฟจึงยังใช้งานได้

มีพลปืนคาบศิลา ก็ย่อมต้องมีดินปืน และเมื่อดินปืนลุกไหม้ระเบิด อานุภาพของมันก็มหาศาล ย่อมไม่จำเป็นต้องไปปะทะกับพลปืนคาบศิลา