บทที่ 325 เกาะเฉียนหลง

ยังไม่ทันที่เฉินเยี่ยนจะเอ่ยปาก เผยจวินก็หน้าเคร่งขรึมลง กล่าวเสียงเย็นชา: “แม่ทัพใหญ่หลานมีภารกิจทางการทหารรัดตัว ก็อย่ามามัวเสียเวลาอยู่ในกระโจมใหญ่เลย”

เฉินเยี่ยนเห็นดังนั้น ก็ทอดสายตาลงต่ำทำทีไม่รู้ไม่ชี้ ถอนตัวออกจากเรื่องนี้

สีหน้าของหลานเจี้ยนหรงเปลี่ยนไปอย่างมาก: “นี่คือเวลาหารือตัดสินใจ ผู้น้อยเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ไฉนจะไม่อยู่ได้อย่างไร?”

สีหน้าของขุนศึกคนอื่นๆ พากันซับซ้อน แม่ทัพใหญ่ผู้สง่างาม กลับถูกท่านจ่งตูไล่ออกจากกระโจมใหญ่ นี่ก็คือการคิดจะลดทอนอำนาจของหลานเจี้ยนหรงผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ การกระทำของท่านเผยครั้งนี้ แสดงให้เห็นชัดว่าต้องการปกป้องท่านเฉินอย่างเต็มที่

เผยจวินกล่าวด้วยใบหน้าเคร่งขรึม: “ยามนี้การรบกำลังติดพัน ไม่รู้ว่าหนิงหวังจะเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เมื่อใด มีเพียงแม่ทัพใหญ่หลานอยู่ที่ด้านนอกตำหนักอ๋อง ถึงจะสามารถรักษาขวัญกำลังใจทหารไว้ได้”