บทที่ 327 เสียงเพรียกหา

จูจื่อหยางเพิ่งกลับเข้าห้องไปนอน ก็ได้ยินลูกน้องมารายงานว่ากองทัพเรือราชสำนักมาอีกแล้ว

จูจื่อหยางถูกรบกวนจนทนไม่ไหว แต่ก็กลัวว่าศัตรูจะฉวยโอกาสที่เขาผ่อนคลายบุกโจมตีอย่างหนัก จึงเอ่ยถามว่าอีกฝ่ายมาเรือกี่ลำ เมื่อรู้ว่าเป็นเรือพาย เขาก็หัวเราะเย็นชา: “คราวนี้ไม่แสร้งทำกันเลยสินะ”

แม้แต่เรือใหญ่ก็ยังไม่กล้าขับมา เห็นชัดว่าไม่ได้คิดจะเปิดศึก

ภายใต้การก่อกวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าของกองทัพเรือราชสำนัก แม้แต่จูจื่อหยางอย่างเขาก็ยังเหนื่อยล้าอย่างที่สุด ไม่ต้องพูดถึงทหารใต้บังคับบัญชาของเขาเลย

จูจื่อหยางกล่าว: “ส่งคนไปจับตาดูต่อ ส่วนคนอื่นๆ กินข้าวเย็นเสร็จก็ไปนอน หากมีสิ่งใดผิดปกติให้รีบมารายงานทันที”