บทที่ 331 เรือที่จมไม่ลง

ในขณะที่ทุกคนกำลังหัวเราะพูดคุยกัน ชายชราผมและหนวดเคราขาวโพลนร่างงองุ้มผู้หนึ่งก็ลุกขึ้นยืน กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม: “ครั้งนี้ตาข้าเป็นผู้นำเอง”

ด้านหลังเขามีชายชราอีกห้าคนลุกขึ้นยืน กล่าวราวกับยอมอุทิศชีวิต: “ต่อให้ต้องตาย ก็เป็นพวกข้าที่ตายก่อน!”

เฉินเยี่ยนเห็นชายชราทั้งหลายก็ยิ้มออกมา: “มีผู้อาวุโสหลายท่านขวางอยู่ด้านหน้า เรื่องใหญ่ครั้งนี้สำเร็จแน่”

ชายชราคนอื่นๆ ก็พากันพยักหน้ายิ้มรับ

ไม่นาน ฮูหยินหงก็นำคนมาส่งสุราและอาหารเลิศรส เฉินเยี่ยนร่วมรับประทานอาหารเที่ยงกับพวกเขา ยกรินสุราเต็มชาม ชูขึ้นกล่าวต่อเหล่าชายชรา: “ข้าเฉินเยี่ยนโชคดีที่ได้รับความช่วยเหลือจากทุกท่านที่ยอมสละชีวิต ข้าขอใช้สุราจอกนี้ขอบคุณ ที่นี่ วันนี้ ข้าเฉินเยี่ยนจะไปยังเกาะเฉียนหลงเพื่อเกลี้ยกล่อมพร้อมกับทุกท่าน ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน!”