บทที่ 341 การเกลี้ยกล่อม

เฉินเยี่ยนรู้ว่าการจะเกลี้ยกล่อมเผยจวินมิใช่เรื่องที่จะสำเร็จได้ในชั่วครู่ จึงกล่าวลา

เผยจวินหันกลับมามองแผ่นหลังของเฉินเยี่ยนที่กำลังจากไป ถอนหายใจลึก: “ไข่กระทบหิน ไฉนเลยจะชนะได้?”

การจะทำงานใหญ่ให้สำเร็จ ต้องรู้จักรักษาชีวิตของตนเองไว้ก่อน หากแม้แต่ชีวิตก็ยังรักษาไว้ไม่ได้ ทุกสิ่งก็ล้วนไร้ความหมาย

ในเมื่อรู้แล้วว่าเฉินเยี่ยนก็จะเข้าเมืองหลวงด้วย เผยจวินจึงไม่กล้าชักช้าอีกต่อไป รีบร้อนสั่งการให้คนเก็บสัมภาระ สองวันต่อมาก็ออกเดินทาง

ในวินาทีที่รถม้าออกจากประตูเมืองซงเฟิ่ง หัวใจที่แขวนอยู่สองวันของเผยจวินก็ตกลงกลับสู่ท้องในที่สุด