บทที่ 343 รับไว้

เฉินเยี่ยนหันศีรษะกลับไป มองดูผืนทะเลที่ปั่นป่วน ไม่ได้เอ่ยปาก

ความเงียบนี้ในสายตาของหลิวจื่ออิ๋นก็คือการยอมรับโดยปริยาย

หลิวจื่ออิ๋นมองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าบริเวณใกล้เคียงไม่มีผู้ใด เขาถึงได้กล่าวต่อ: “เรื่องใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินที่ท่านเฉินต้องการจะทำ การอาศัยเพียงความซื่อตรงเปิดเผยย่อมยากที่จะสำเร็จ”

เฉินเยี่ยนแสร้งถามอย่างไม่ใส่ใจ: “ข้าพเจ้าจะทำเรื่องอันใด?”

“ข้าน้อยมิอาจทราบได้ แต่ข้าน้อยคาดเดาว่า หากเรื่องนี้สำเร็จ ก็เพียงพอที่จะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินทั้งราชสำนัก”