บทที่ 345 เข้าเฝ้าองค์เหนือหัว

ห่างหายไปหนึ่งปี เมื่อกลับมาเหยียบย่างเมืองหลวงอีกครั้ง ความรู้สึกแรกของเฉินเยี่ยนก็คือหนาว

เมืองหลวงในเดือนสิบมีลมหนาวพัดกรูเกรียว แม้จะนั่งอยู่ในรถม้า ลมเย็นเยียบก็ยังสามารถเล็ดลอดเข้ามาได้จากทุกทิศทาง พัดจนผิวหน้าเจ็บแสบ

หลังจากรถม้าเข้าเมือง ก็มุ่งตรงไปยังกองบัญชาการรักษาการณ์ฝ่ายเหนือ คุกหลวงจิ่นอีเว่ยอันเลื่องชื่อตั้งอยู่ภายในจวนที่ทำการกองบัญชาการรักษาการณ์ฝ่ายเหนือ

หนิงหวังและเหล่าขุนนางหนิงไหวล้วนถูกคุมขังอยู่ด้านใน

คุกหลวงมีโครงสร้างเป็นกึ่งใต้ดิน มีทั้งหมดสองชั้น ชั้นล่างก่อขึ้นจากหินยักษ์ กำแพงหนากว่าหนึ่งจั้ง ตลอดทั้งปีไม่เห็นแสงตะวัน อาศัยเพียงแสงไฟริบหรี่ส่องสว่าง