บทที่ 352 ไม่หลับใหล

เมืองหลวงใต้แสงจันทร์กระจ่างหาได้สงบสุขเช่นดังเช่นเคย รถม้าทีละคันๆ วิ่งตะบึงไปตามถนน หายลับเข้าไปในจวนตระกูลต่างๆ

ท่ามกลางรถม้าเหล่านั้น ม้าฝีเท้าดีสีแดงพุทราที่กำลังควบตะบึงตัวหนึ่งกลับดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ พอมองดูชุดลายมัจฉาเหินบนหลังม้า ผู้คนต่างก็พากันหลีกเลี่ยงด้วยความยำเกรง

ม้าสีแดงพุทราตัวนั้นก็พุ่งเข้าไปในหวัยหลินหูท่งอย่างเปิดเผยเช่นนี้ ราวกับจงใจให้ทุกคนได้เห็นเพื่อที่จะได้กลับไปรายงานที่บ้านของตน

เฉินเหล่าหู่ผู้เปิดประตูพอเห็นว่าเป็นเซวียเจิ้งอยู่ที่หน้าประตู ก็ไม่ได้ซักถามอะไรมากความ เชิญคนเข้าไปด้านใน

เซวียเจิ้งพลางเดินพลางเอ่ยถาม: “ท่านเฉินนอนแล้วหรือยัง?”