บทที่ 354 พายุฝนกำลังจะมา

ประกายแสงวาบผ่านในพระเนตรของฮ่องเต้หย่งอันแวบหนึ่งแล้วหายไป พลันก็ตรัสขึ้น: “ต้าเหลียงของเราเลี้ยงดูขุนนางที่จงรักภักดีรับใช้บ้านเมือง มิใช่ขุนนางกบฏโจรชั่ว”

ในใจของเจียวจื้อสิงพลันแน่วแน่ ก้าวนี้ของเขาเดินถูกทางแล้ว ทันใดนั้นในใจก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง ฝ่าบาททรงตัดสินชี้ขาดเหล่าขุนนางหนิงไหวแล้ว นี่คือการที่จะทรงลงมือต่อสวีหงเจี้ยน อดทนมานานหลายปี ในที่สุดก็ทนมาถึงวันนี้!

ท่ามกลางความตื่นเต้น เจียวจื้อสิงก็ฉวยโอกาสกล่าวต่อ: “ขุนนางหนิงไหวถูกจับกุมจนหมดสิ้น หนิงไหวกลายเป็นมณฑลที่ว่างเปล่าไปแล้ว เหล่าโจรสลัดทะเลที่จ้องเขม็งเกรงว่าจะฉวยโอกาสก่อความวุ่นวาย จำเป็นต้องส่งขุนนางไปก่อน”

ขุนนางที่ถูกจับสามารถค่อยๆ ไต่สวนได้ สิ่งเร่งด่วนที่สุดคือการเข้ายึดตำแหน่ง

เมื่อนึกถึงสวีหงเจี้ยนที่ยังคงสงบนิ่งในราชสำนักวันนี้ เจียวจื้อสิงก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย สวีหงเจี้ยนเป็นถึงขุนนางเก่าสามแผ่นดิน ทั้งยังเป็นพระอาจารย์ของฮ่องเต้สองรัชสมัย สามารถยืนหยัดในราชสำนักมาได้นานหลายปี ย่อมมิอาจถูกโค่นล้มลงง่ายๆ เกรงว่าคงยังมีไพ่ตายสำหรับพลิกเกมซ่อนอยู่ ฉวยโอกาสที่เขาตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบนี้ จะต้องรีบเสริมสร้างกำลังอำนาจของฝ่ายตนเองให้เร็วที่สุด