บทที่ 368 อาวุธเทวะ

“โครม!”

เสียงดังสนั่นที่ร่างกระแทกลงบนพื้นอย่างหนักหน่วง ทำให้หัวใจของเหล่าขุนนางสั่นสะท้าน

นี่คือขุนนางใหญ่ขั้นสองผู้สง่างาม เจ้ากรมกลาโหมผู้รั้งตำแหน่งหนึ่งในเก้าเสนาบดี ยามนี้กลับ “เสียหน้าจนหมดสิ้น” อย่างแท้จริง

เจ้าเด็กเฉินเยี่ยนนั่น ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก!

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน จางซั่วที่เพิ่งสิ้นสติไป ถูกปลุกให้ตื่นด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรงบนใบหน้า เขาพยายามเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก รู้สึกทั้งเจ็บทั้งร้อนผ่าวบนใบหน้า จึงยื่นมือไปลูบทีหนึ่ง นำมาดูตรงหน้า ร่างทั้งร่างก็แข็งทื่อไป