บทที่ 374 การต่อสู้

เหล่าขุนนางประดุจหมาป่าหิวโซพุ่งเข้ามา เฉินเยี่ยนไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันหลังวิ่งกลับเข้าไปในตำหนักอบอุ่นทันที

หลังวิกฤตถู่มู่เป่าในราชวงศ์หมิง เหล่าขุนนางด้วยความเศร้าโศกและขุ่นแค้น ก็สามารถรุมทุบหม่าซุ่น จิ่นอีเว่ยผู้แข็งแกร่งจนตายคาที่ได้ แขนขาเล็กๆ ของเขา ไฉนเลยจะทนต่อหมัดเท้าของเหล่าขุนนางได้

หลักการที่ว่าลูกผู้ชายย่อมรู้จักยืดหยุ่น เฉินเยี่ยนเข้าใจดีอย่างยิ่ง

พลางวิ่งไปยังตำหนักอบอุ่น เฉินเยี่ยนก็พลางตะโกนลั่น: “ฝ่าบาท ช่วยกระหม่อมด้วย!”

สิ้นเสียงตะโกนคำแรก คนก็วิ่งเข้าไปในตำหนักอบอุ่นแล้ว